Inspiratiebronnen

Van Woord naar Stilte

Het basisondericht van John Main

John Main schreef het boekje 'Van woord naar stilte'. 


Daarin staat zijn basis onderricht rond meditatie.
Alle teksten werden vertaald in het Nederlands en ingesproken. Je kan hier kiezen welke fragmenten je wil beluisteren.

1
Inleiding

Het essentiële onderricht

Basisdocumenten voor wie zich wil verdiepen in christelijke meditatie.

Thuiskomen

'Thuiskomen' is een document van 103 pagina's waarin de belangrijkste thema's rond christelijke meditatie staan beschreven. Je vindt er het essentiële onderricht rond de mantra, de houding tijdens het mediteren en nog veel meer ...

Johannes Cassianus

Woestijnvader Cassianus sprak met Abt Isaak over de vele vormen van het gebed. Hij vernoemt hierbij ook het 'hoogste gebed'. Hierop baseerde John Main zich om de link te leggen tussen de traditie en onze huidige meditatiepraktijk.

De wolk van niet-weten

'De wolk van niet-weten' is een mystieke klassieker uit de 14de eeuw.

Het werkelijk ontmoeten van God verloopt in dit boek van ‘de wolk van vergeten’ naar ‘de wolk van niet weten’.
Onze meditatie(begeleiding) wil je helpen op deze weg.

De lesbrieven

De lesbrieven bieden een overzicht van de wijsheid die in de christelijke traditie rond bidden en contemplatie is verzameld.
De basis - kernachtig samengevat.

Lectio Divina

én Christelijke meditatie

Laurence Freeman legt er steeds de nadruk op hoe nauw Lectio Divina en Christelijke meditatie met elkaar verbonden zijn. Hij moedigt ons aan beide te beoefenen omdat wij door te mediteren de Bijbel met meer diepgang zullen lezen.

Lectio Divina is een wezenlijk onderdeel van de Benedictijnse traditie en werd door de monniken in het Westen geïntroduceerd. Het is een praktijk waarbij je de Bijbel opent, leest wat er staat en mijmert. Je leest en herleest, je leert uit je hoofd. Je leest en je wordt verlicht. Het Woord begint in jou te leven.


Je leest en bidt, je geeft je wederwoord. “Als je leest, spreekt Hij tot jou. Als je bidt, spreek jij tot Hem”(Augustinus). Niet wat jij denkt bij een tekst en ook niet waaraan deze tekst je allemaal doet denken telt, maar wel wat de Heer jou zegt door het medium van de Bijbelteksten.

Het kennen en ervaren van die innerlijke relatie met God was ook niet vreemd voor Thomas Merton, Augustinus en de schrijver van “De Wolk van niet-weten”. Eén voor één hebben zij door de Lectio Divina ontdekt dat het Woord als een lamp wordt die licht voor je voeten werpt op het leven dat je leidt en je een weg toont. “In uw licht zien wij licht” (Psalm 36,10).

in de praktijk...

De voorbereiding:

  • zoek een stille ruimte
  • kies een passage uit de Bijbel (5 à 10 regels)
  • bid: “Heer, schenk mij verlichting”

Het lezen:

  • lees traag; laat de woorden diep tot je doordringen
  • lees luidop of in stilte; las pauzes in; lees vanuit je hart
  • lees en herlees; sta stil bij de woorden, de zin die je raakt; ontspan je
  • wat je tijdens het lezen het minste aanspreekt, kan later op de dag heel betekenisvol worden

Na het lezen:

  • mijmer in alle rust over de inhoud, de betekenis van wat je gelezen hebt; 
  • herhaal de woorden die het sterkst tot je doordringen; schrijf ze neer
  • sta regelmatig stil bij de emoties en de verlangens die de tekst bij je oproepen; voed je hart
  • ontdek wat je zorgen baart en welke mensen en gebeurtenissen voor jou belangrijk zijn

Tot slot:

  • ervaar dat je bij het lezen van Gods woord door God gelezen wordt en door Hem tot eenheid wordt gebracht

Teksten bij Advent en Vasten

door Laurence Freeman

2022 - Advent 1
Advent
2022
1


Eerste zondag van de Advent




Laten we deze advent beginnen met te begrijpen dat God niet bestaat. God is. Eeuwig, onveranderlijk, grenzeloos, onvoorstelbaar. ‘Niemand heeft hem ooit gezien of kan hem ooit zien'. Op de een of andere manier en om een reden die we nooit kunnen objectiveren maar alleen kunnen ervaren, heeft God in het bestaan gesproken wat daarvoor nog niet bestond. Menselijk kunnen we dit aanvoelen door onze eigen creativiteit, doordat we bijvoorbeeld een gedicht of een lasagne maken die voorheen niet bestond, of genieten van het ‘er zijn’ van adembenemende muziekmomenten of de verwondering van een kind over de wereld die het net ontdekt. Iets nieuws creëren is voor ons een manier om te voelen waartoe ons bestaan dient: en nu we een nieuw kerkelijk jaar zijn begonnen is dat het besef dat we diegene kunnen worden die ons in het leven geroepen heeft. God werd mens zodat mensen God kunnen worden.


Als scholier herinner ik mij verhitte discussies met vrienden over het 'bestaan van God', vergelijkbaar met de argumenten van de inmiddels overleden Christopher Hitchens, die jarenlang in de media campagne voerde tegen God, zoals je het bestaan van eenhoorns of Sherlock Holmes heftig zou kunnen ontkennen. Natuurlijk bestaat God niet. God is. Vanaf het eerste moment van de bijbelse openbaring zei God niets over (zichzelf) behalve 'Ik ben die ik ben'. Hallo Zijn, hoe gaat het?


Toch begint vandaag de voorbereiding op het bestaan van God. God bestaat wel degelijk, maar wel doordat hij zichzelf manifesteert in wat hij heeft geschapen door de continuïteit van de schepping in stand houdt. Terwijl ik een nieuwe paragraaf maak die daarvoor niet bestond zegt God laat de nieuwe paragraaf bestaan, laat het toetsenbord en de halfgeleiders bestaan, laat Laurence bestaan in al zijn vreemdheid.


God bestaat door ons. Dit werd impliciet op 25 maart (feest van de Aankondiging, toen de menselijke foetus van Jezus werd verwekt) en wordt negen maanden later expliciet op 25 december, wanneer het kindje Jezus ter wereld komt. Ons geloof in God krijgt een geheel nieuwe dimensie en levendigheid doordat wij aanvoelen hoe God door de mens van het zijn naar het bestaan gaat.


Omdat dit heel wat lijkt, hebben we tijd nodig om erover te reflecteren en ons erop voor te bereiden. Deze tijd heet Advent (wat letterlijk 'naar ons toekomen' betekent). Om deze vreemde waarheid in de komende weken te voelen naderen, kunnen we niet beter dan onze meditatietijden wat ernstiger nemen.


Na enkele jaren oefenen ben ik tot de conclusie gekomen dat het beter is om tijdens de meditatie in slaap te vallen (wat ik kan) dan midden in de meditatie te geeuwen. De discipelen vielen meer dan eens onwillekeurig in slaap en Jezus waarschijnlijk ook. Maar gapen kan betekenen dat je lui bent, halfslachtig, doet alsof. Om te zien dat de God die is de God wordt die bestaat, moeten we volledig wakker zijn. Vandaar het onderricht in het evangelie van vandaag: 'Blijf wakker.' Zou het niet triest zijn om in onze eigen korte levensduur het ogenblik te missen waarop deze geboorte plaatsvindt? 'Ook jullie moeten klaarstaan, want de Mensenzoon komt op een uur dat jullie niet verwachten'.


Laurence Freeman

First Sunday of Advent


Let’s begin this Advent by understanding that God does not exist. God is. Eternal, unchanging, boundless, unimaginable, whom ‘no one has seen or can ever see’. Somehow and for a reason we can never objectify but only experience, God spoke into existence what did not exist before. Humanly we get a feel for this through our own creativity, making a poem or a lasagne that did not exist before, or enjoying the is-ness of breath-taking moments of music or a child’s wonder at the world they are just discovering. Creating something new is a way for us to sense what our existence is for: which, as we begin a new church year, we should remember is not less than that we can become the one who created us. God became human so that human beings can become God.


As a schoolboy I remember having heated discussions with friends about the ‘existence of God’ similar to the arguments of the late Christopher Hitchens who campaigned for years against God across the media as one might vehemently deny the existence of unicorns or Sherlock Holmes. Of course, God doesn’t exist. God is. From the first moment of the biblical revelation God said nothing about (himself) except ‘I am who I am”. Hello Being, what’s up?.


Yet today we begin the preparation for the existence of God. God does exist but through (his) self-manifesting in what (he) created and keeps in existence by the continuousness of creation. As I make a new paragraph that didn’t exist before God says let the new paragraph exist, let the keyboard and the semi-conductors exist, let Laurence exist in all his oddness.


God exists through us. This became implicit on March 25 (Feast of the Annunciation when the human foetus of Jesus was conceived) and becomes explicit, nine months later, on December 25th when the infant Jesus enters the world. Our faith in God is given a whole new dimension and vivacity by our sensing the way God moves from being into existence through the human.


Because this seems a lot to take in, we need time to ponder and prepare for it. This time is called Advent (meaning literally ‘coming towards us’). To feel this strange truth approaching in the next few weeks we could not do better than to take our meditation times more seriously.


After some years of practice, I have come to the conclusion that it is better to fall asleep in meditation (which I can do) rather than yawn in the middle of meditation. The disciples fell asleep involuntarily more than once and Jesus probably did too. But yawning could mean you’re being lazy, half-hearted, pretending. To see that the God who is becomes the God who exists we need to be fully awake. Hence the teaching in today’s gospel: ‘Stay awake.’ Wouldn’t it be sad to miss the moment in our own brief life-span where this birth happens? ‘You too must stand ready because the Son of Man is coming at an hour you do not expect’.


Laurence Freeman